ลลิน

ลลินสนใจว่าหน้าหนึ่งทำให้คนต้องคิดมากเกินไปหรือไม่ เธอลองเปิดแบบไม่ได้มีเป้าหมายชัด แล้วดูว่าตัวเองใช้เวลากี่วินาทีกว่าจะรู้ว่าควรไปต่อทางไหน
สิ่งที่เธอสังเกตคือ ถ้าหน้ามีตัวเลือกเยอะเกินไปในระดับเดียวกัน คนจะไม่ได้รู้สึกว่า “มีข้อมูลครบ” แต่จะเริ่มรู้สึกว่า “ไม่รู้ควรเลือกอันไหนก่อน”
sera18 มีจุดที่ช่วยลดภาระตรงนี้ด้วยการแยกหัวข้อหลักออกจากข้อมูลรองค่อนข้างชัด ทำให้ไม่ต้องตัดสินใจสิบอย่างในจังหวะเดียว
แต่ลลินก็มองอีกด้านว่า หน้าใดก็ตามที่มีข้อมูลเยอะมาก ควรระวังไม่ให้ทุกหัวข้อดูสำคัญเท่ากันหมด เพราะจะทำให้สายตาและความคิดไม่มีจุดพัก
สำหรับเธอ ความง่ายไม่ได้หมายถึงข้อมูลน้อย แต่หมายถึง “คนใช้รู้ว่าควรตัดสินใจเรื่องอะไรในแต่ละจังหวะ”